ورتیگونه:
سلام آریانای عزیز، راستش نویسنده نیستم، اما عاشق ادبیات رئالیسم جادوئی هستم، و یک داستان کوتاه هم به همین شیوه واسه خودم دارم، البته خیلی غمناک و تلخه. اینجا هم می‌خواستم یک اتودی توهمین سبک بنویسم، ولی جرأت نکردم و آخرش هم با دو رنگ کردن نوشته‌ام این بی‌جرأتی رو نشون دادم. خوشحالم که فکر می‌کنی نوشته‌ی خوبی در اومده.

با بقیه حرفت کاملاً موافقم. واقعاً جای تاسف داره وضعیتی که درگیرش شدیم.

ورتیگونه:
سلام فورکلارنده عزیز، بعله که به خاطرم هست. برم ببینم چی هست این بازیش ولی احتمالش ضعیفه. راستش شأن خودم رو بسیار بالاتر از اون می‌دونم که به خامنه‌ای نامه بنویسم.
در هر صورت ممنون از اینکه به یاد منم بودی.

با درود و سپاس فراوان : شهرام

ورتیگونه:
سلام شهرام جان، ممنون از مححبتی که به من داری. البته من فیلسوف نیستم (ولی بعضی از فیلسوف‌ها رو دوست دارم) و از فلسفه هم بیشتر به نظریه‌های سیاسی علاقه‌مندم و از اون زاویه است که به فلسفه نگاه می‌کنم.

ممنون از اینکه به من سر می‌زنی، آروزی بهترین‌ها

ورتیگونه:
درسته مصائب آنا جان، یک بخشش هم اینه که انتظار عجیب و غریب و رویاگونه‌ای از آزادی نداشته باشیم. که فردا (برفرض محال) اگه بهش دست یافتیم هم انتظارمون برآورده نشه