پُست آخرت “روز از نو روزی از نو” انگار داره تعبیر میشه؛ از همین الان زمزمه های جا انداختن این سناریو به گوش میخوره: «شرکت بالا -> هزینه تقلب بالا -> ریختن به خیابانها»

این دو مطلب از دکتر کامران هم خواندنی است (البته اگر ندیده باشی):

ارقام سر و زبان دار
http://iranliberal.com/Maghaleh-ha/Ramin_Kamran/RKamran_Arqam%20W.htm

آتش محصور- تاكتیك انقلابی و استراتژی رفرمیستی!
http://iranliberal.com/Maghaleh-ha/Ramin_Kamran/RKamran_Taktik.htm

Darieh در بلاگ اسپات هم موضعگیریهای مشابه وبلاگ شما دارد؛ اگر فرصت کردی سر بزن دوست گرامی

ورتیگونه:
دوست عزیز، از اینکه کامنتت سر از اسپم ها درآورد عذر می خوام، وردپرس خودبه خود کامنتهایی رو که حاوی بیش از دو تا لینک باشن اسپم تشخیص میده.
ممنون از لینک هایی که معرفی می کنی و ارزوی موفقیت

جناب ورتیگونه!
این نوع بازی سالهاست که در این ولایت مرسومه و جالب اینجاست بازندگان کنونی این بازی خود کسانی هستند که در گذشته پرتاب گران ماهر لنگه کفش بوده اند!!!!!
این شطرنج برای مردم یک بازی دو سر باخت است که اکثر دعواها هم بر سر اینه که ضرر کدوم نوع باخت بیشتره!!!
باخت ناشی از عدم شرکت در بازی یا باخت لنگه کفشی!!!!!!
ورتیگونه:
ممنون خوراج جان از نکات درستی که مطرح کردی، تنها در مورد این موضوع با تو اختلاف نظر دارم که اکثر دعواها بر سر اینه که کدوم نوع باخت ضررش بیشتره، متاسفانه عده‌ی زیادی از همون کفش به دستان سابق که امروز بدون کفش مانده‌اند جوری وانمود می‌کنند که انگار در بازی شطرنج با حریف کفش به دست امید به پیروزی هم موجود است و عده بسیاری از مردم هم به همین حرف‌ها دل خوش می‌کنند.
آرزوی موفقیت